Zlatni sat, kad je vuna vrijedila više od zlata

Fotografi ga zovu zlatni sat – vrijeme prije zalaska sunca kad je svjetlost savršena. Povijest vune ima svoj zlatni sat. Zvao se kasni srednji vijek.

Između 1200. i 1500. godine vuna je bila najvrjednija roba u Europi. Vrednija od začina. Vrednija od svile. Ponekad vrednija od zlata.

Engleska se obogatila na vuni. Doslovno. Katedrale koje danas turisti fotografiraju – plaćene vunom. Sveučilišta koja proizvode nobelovce – financirana vunom. Cijela aristokracija – utemeljena na ovčjim leđima.

Woolsack, vreća napunjena vunom, još stoji u Domu lordova kao sjedalo predsjedavajućega. Simbol da bez vune ne bi bilo lordova.

Onda je došao pamuk. Industrijska revolucija. Sintetika. Zlatni sat je prošao.

Marx je rekao da kapital vlada svijetom. Krivo. Vuna je vladala prije kapitala. I trajala dulje.

Ali kvaliteta ostaje. Vuna iz zlatnoga sata, ona koja je gradila katedrale, nije nestala. Samo je postala rjeđa. Posebnija. Ovaj tepih je od te vune. Od zlatnoga sata koji nikad potpuno ne prođe.

Saga.hr